top of page
Buscar

A NOVA SEDE DO CRAEGA EN LUGO: DUN RESTAURANTE DE ELITE A UN NEGOCIO INMOBILIARIO CHEO DE SOMBRAS

  • ECOGOB
  • 3 dic 2025
  • 6 Min. de lectura

Actualizado: hace 4 días

Quen pase hoxe pola rúa Carvalho Calero, en Lugo, verá movemento no interior dun amplo local recén reformado: xente traballando, trámites, actividade diaria. O que aínda non verá é un rótulo, nin a identificación oficial do Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia (CRAEGA). A sede está en funcionamento, pero discreta, nun edificio situado fronte á Facultade de Veterinaria e coñecido durante anos por albergar o antigo Restaurante Tempo, un dos espazos máis singulares da vida social lucense da súa época. A presenza silenciosa da nova sede contrasta co pasado mediático e convulso dun inmoble cuxa historia é moito máis longa, sinuosa e reveladora do que suxire a súa fachada actual.


Época do Restaurante Tempo

No ano 2008, La Voz de Galicia presentaba o Restaurante Tempo como unha aposta ambiciosa do empresario Marcos García Fernández: un local amplo, moderno, fronte á Facultade de Veterinaria, pensada para atraer ao público de maior poder adquisitivo da cidade. Aquelas crónicas reflectían un restaurante que aspiraba a ser punto de encontro da vida social lucense.


O blog do xornalista Paco Rivera tamén rexistrou o ambiente daqueles primeiros anos, describindo unha comida de presentación do Tempo á que asistiron figuras coñecidas da cidade. Así, o restaurante consolidouse como un espazo frecuentado por empresarios e cargos públicos.


No sumario do caso Campeón, a Audiencia Provincial de Lugo recolle unha reunión celebrada “no restaurante Tempo desta cidade” entre empresarios e Jorge Dorribo, nun contexto de intercambio de favores sobre subvencións. Outras fontes locais sinalan que alí se reunían grupos como “Acción y Klasse”, onde se movía parte do círculo de influencia lucense.


Nada disto aclara quen era o propietario real do inmoble, pero si revela que Tempo funcionou durante anos como espazo simbólico, un punto de cruzamento entre negocios, política local e vida social.


O seu apagamento

O rastro público de Tempo esvaece a partir de mediados da década de 2010. Non aparece unha data oficial de peche. Non hai comunicado, nin noticia, nin constancia formal accesible. Só un feito: antes de 2017, o restaurante deixara de funcionar.


2017: o inmoble entra en execución xudicial

É en 2017 cando o antigo Tempo reaparece —non como restaurante, senón como activo executado. O Xulgado de Primeira Instancia nº 4 de Lugo promove dúas subastas sucesivas da finca rexistral n.º 99.991, un conxunto formado por dous locais nos semisótanos −2 e −3 do edificio da Estrada da Granxa esquina coa rúa Carvalho Calero, cunha superficie total de 583 m², segundo as fichas do portal de subastas do BOE reproducidas por Alertasubastas.

Na primeira subasta, convocada para o 11 de xullo de 2017, a tasación xudicial sitúase en 207.614,15 € e o valor de saída en 304.309,78 €, con unha cantidade reclamada de 152.154,89 €. A poxa é cancelada pola autoridade xestora sen rexistro de ofertas. Na segunda poxa, o 9 de outubro de 2017, a mesma finca volve saír á venda cunha tasación revisada de 107.614,15 € e un valor de subasta de 117.054,89 €; de novo, finaliza sen puxas. Despois destes dous intentos fallidos, a finca 99.991 pasa, conforme á normativa, á dispoñibilidade da entidade acreedora.


Para completar a sede actual, o CRAEGA adquiriu en 2024 outra finca independente, de 262,5 m², situada no semisoto −1/entreplanta do mesmo edificio (finca rexistral n.º 99.995). Nas subastas consultadas de 2017 só aparece expresamente a finca 99.991 de 583 m². A superficie total que resulta da suma de ambas fincas —583 + 262,5 = 845,5 m²— coincide coas cifras de arredor de 850 m² recollidas pola prensa ao falar do inmoble adquirido polo consello.


Do banco ao fondo: un activo en tránsito

Tras a execución fallida, o inmoble pasa á esfera do Banco Santander e, posteriormente, á carteira de Aliseda Inmobiliaria. Entre 2014 e 2022, Aliseda estivo controlada polo fondo estadounidense Blackstone e por Perry Capital, cunha participación residual do Santander.


A partir de 2022–2023, Blackstone deixa a xestión e Aliseda pasa a estar controlada en arredor do 75 % por Intrum, multinacional sueca especializada en recuperación de débeda, mantendo o Santander o 25 % restante.


Cando La Voz de Galicia recolle en 2020 que Aliseda ofrece un local de 845 m² por 450.000 €, esa oferta corresponde ao conxunto das dúas fincas, xa empaquetadas comercialmente polo servicer. É dicir, moito máis do que fora obxecto da subasta inicial.


2023: un inmoble ao abandono

El Progreso publica en abril de 2023 unha noticia sobre unha incursión nocturna no antigo Tempo e a intervención policial conseguinte. A imaxe: un local degradado, sen uso, mal conservado. Ao mesmo tempo, o debate político sobre o posible traslado da sede do CRAEGA desde Monforte a Lugo intensifícase.


2024: a compra en pleno conflito público

O 8 de marzo de 2024, La Voz de Galicia publica que o CRAEGA compra un local en Lugo “para trasladar a súa sede”. O 2 de abril, El Progreso confirma o prezo: 180.000 euros por 850 m², e a intención declarada de destinalo á nova sede. O 29 de abril, o CRAEGA convoca oficialmente un concurso de anteproxectos para a reforma do inmoble. A maquinaria institucional avanzaba, mentres o debate público continuaba.


2025: a sede funciona, discretamente

En agosto de 2025, La Voz de Galicia informa de que a sede xa está operativa e que parte do persoal permanece en Monforte. O local, discretamente, volve ter uso estable logo de máis dunha década de incertezas xudiciais, bancarias e políticas.


As cifras que chaman a atención

Podemos sintetizar así a evolución documentada:

  • 2017:

    • Tasación xudicial da finca subastada (583 m²): 207.614,15 €

    • Valor de subasta: 304.309,78 €

    • Débeda reclamada: arredor de 152.000 €

  • 2020:

    • Oferta de Aliseda por 450.000 € polo conxunto de arredor de 845 m²

  • 2024:

    • Compra do CRAEGA por 180.000 € polo mesmo conxunto de arredor de 845 m²


A comparación non é directa —en 2017 só se tasaba e subastaba a parte de 583 m²—, pero mesmo así chama a atención que, sete anos despois, o conxunto completo se adquira por un importe inferior á tasación xudicial daquela parte.


Preguntas que continúan abertas

O local está en funcionamento. A reforma avanzou. A sede existe. O que non está claro —polo menos de momento— é:

  • Que criterios de valoración se utilizaron para aprobar a compra.

  • Que tasacións independentes cuantificaron o estado do inmoble.

  • En que medida o prezo final se explica pola depreciación ou pola negociación.

  • Quen fixo as valoracións previas e se se compararon outras opcións viables (incluíndo inmobles públicos).

  • Que parte do diferencial responde á recuperación dun activo depreciado e que parte a unha decisión estratéxica non explicitada.


Son preguntas razoables, fundamentadas en feitos verificables. E, como sucede en toda investigación rigorosa, formular as preguntas é o primeiro paso para que algunha vez chegue unha resposta.


“Este texto baséase en documentación pública consultable (rexistro, subastas, prensa e respostas parlamentarias) e formula cuestións abertas que, de momento, non teñen resposta oficial detallada.”


FONTES CONSULTADAS


 
 
 

Comentarios

bottom of page